تناقض آشکار میان ادعای مارکو روبیو مبنی بر آمادگی واشنگتن برای گفتوگو و با ایران و ادعای ترامپ درباره «التماس»ایران برای مذاکره، از سردرگمی شدید کاخ سفید و تلاش آمریکا برای سرپوش نهادن بر بنبست میدانی و پیامدهای اقتصادی بحران خلیج فارس پرده برداشت.
به گزارش ایراف، تناقض و سردرگمی در مواضع و دکترین دیپلماتیک واشنگتن در قبال جمهوری اسلامی ایران، با روی کار آمدن تیم جدید کاخ سفید به اوج خود رسیده است.
اظهارات اخیر وزیر امور خارجه آمریکا در نشست وزرای خارجه «آسهآن»، در کنار ادعاهای تحقیرآمیز و تهاجمی دونالد ترامپ، نشاندهنده ناکامی آمریکا در اعمال «دیپلماسی اجبار» و بنبست تحلیلی در هیئت حاکمه ایالات متحده است.
تناقض آشکار در واشنگتن؛ التماس ترامپ یا آمادگی روبیو؟
مارکو روبیو در حاشیه نشست وزرای خارجه کشورهای عضو اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسهآن) مدعی شد که ایالات متحده همچنان برای مذاکره و دستیابی به یک راهحل دیپلماتیک جهت رفع بحران در خاورمیانه و گفتوگو با ایران آمادگی دارد. او با متهم کردن تهران ادعا کرد: «مانع اصلی در روند دیپلماتیک این است که ایران در مذاکرات جدی نیست و همین عدم جدیت، پیشرفت سیاسی را متوقف کرده است.»
این اظهارات بهظاهر دیپلماتیک روبیو در حالی مطرح میشود که دونالد ترامپ با اتخاذ مواضعی سراسر تناقض و گستاخانه، ادعا کرده بود: «ایران عاجزانه برای مذاکره و دستیابی به توافق التماس میکند، ولی من هیچ اهمیتی به آن نمیدهم!»
ترکیب این دو موضعگیری – ادعای روبیو مبنی بر تمایل آمریکا و اتهامزنی به ایران از یکسو، و شوآف تبلیغاتی ترامپ از سوی دیگر – بهروشنی ثابت میکند که واشنگتن فاقد یک استراتژی منسجم و واحد در قبال تهران است و تنها تلاش میکند با ابزار روانی، شکستهای میدانی خود را پنهان سازد.
هراس از بومرنگ اقتصادی؛ هشدار روبیو درباره انسداد آبراهها
وزیر خارجه آمریکا در بخش دیگری از سخنان خود در نشست آسهآن، با اشاره تلویحی به اقتدار دریایی ایران و ناامنی حاصل از جنگافروزی آمریکا در تنگه هرمز هشدار داد: «محاصره یا مختل کردن آبراههای بینالمللی، اقدامی بسیار خطرناک است که پیامدهای شوم آن به سرعت به دیگر مناطق جهان از جمله آسیا سرایت خواهد کرد.»
این هشدار روبیو در شرق آسیا نشان داد که کاخ سفید به شدت از تبعات اقتصادی و انرژی ناشی از انسداد شریانهای دریایی خلیج فارس بر اقتصاد جهانی و کشورهای مصرفکننده آسیایی نگران است.
واکاوی رفتار سیاسی دولت آمریکا نشان میدهد که واشنگتن پس از مواجهه با پاسخهای موشکی و پهپادی ایران و خسارات سنگین واردشده به عقبه سنتکام در منطقه، دست به یک «بازی پلیس خوب و پلیس بد»زده است:
۱. روایتسازی برای افکار عمومی: روبیو با متهم کردن ایران به «عدم جدیت»، میکوشد مسئولیت تداوم جنگ و بنبست سیاسی را بر دوش تهران بیندازد تا چهره تجاوزکارانه واشنگتن را ترمیم کند.
۲. پوشش ضعفهای میدانی: ادعاهای ترامپ درباره «التماس ایران» صرفاً مصرف داخلی دارد تا فشار سناتورها و افکار عمومی آمریکا ناشی از تلفات ۵۰۰ نفری نظامیان و کاهش شدید ذخایر پدافندی پاتریوت و تاد را پوشش دهد.
۳. واقعیت میدان: جمهوری اسلامی ایران بارها اعلام کرده است که تحت فشار، تهدید و تجاوزگری به هیچ مذاکرهای تن نخواهد داد و تا زمانی که تجاوزات دشمن متوقف نشود، پاسخهای تلافیجویانه در میدان با قاطعیت ادامه خواهد داشت.