به گزارش ایراف، گزارش تازه شبکه تحلیل‌گران افغانستان نشان می‌دهد که روند بازگشت پناهجویان افغان به ایتالیا بار دیگر شدت گرفته است.
این افراد که پیش‌تر در کشورهای اروپایی چون آلمان، اتریش، بلژیک و سوئد حضور داشتند، به‌دلیل نگرانی از اجرای طرح‌های اخراج و انتقال اجباری میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا، ترجیح داده‌اند به ایتالیا بازگردند.
مقررات دوبلین که مسئولیت بررسی درخواست پناهندگی را بر عهده نخستین کشور ورود قرار می‌دهد، از آدز ۱۴۰۱ (دسامبر ۲۰۲۲) در ایتالیا با محدودیت‌های جدی روبه‌رو شد.
این تصمیم باعث شد بسیاری از مهاجران افغان، ایتالیا را به‌عنوان مقصد امن‌تر برای ماندن در اروپا انتخاب کنند.
بر اساس داده‌های موجود، طی پنج سال گذشته حدود ۳۰ هزار شهروند افغانستان از مسیر بالکان وارد شهر مرزی «تریسته» در شمال‌شرق ایتالیا شده‌اند.
بخش قابل توجهی از این جمعیت را کودکان بدون همراه تشکیل می‌دهند که در معرض خطرات انسانی و اجتماعی جدی قرار دارند.
پناهجویان افغان تلاش می‌کنند از ثبت اثر انگشت در کرواسی جلوگیری کنند تا امکان ادامه مسیر و ارائه درخواست پناهندگی در دیگر کشورهای اروپایی را از دست ندهند.
در همین حال، اصل بنیادین منع بازگرداندن در حقوق بین‌الملل پناهندگان، دولت‌ها را از بازگرداندن افراد به کشورهایی که در آن با خطر شکنجه، آزار یا نقض جدی حقوق اساسی روبه‌رو هستند، منع می‌کند.
از سوی دیگر، برخی کشورهای اروپایی همچون آلمان و اتریش در سال‌های اخیر طرح‌هایی برای اخراج مهاجران افغان بررسی کرده‌اند و حتی مذاکراتی با طالبان برای تسهیل روند بازگشت انجام داده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌های گسترده‌ای در میان نهادهای حقوق بشری و مدافعان حقوق مهاجران ایجاد کرده است.
بازگشت دوباره پناهجویان افغان به ایتالیا، تصویری روشن از بحران پیچیده مهاجرت در اروپا ارائه می‌دهد؛ بحرانی که میان مقررات سختگیرانه دوبلین، فشارهای سیاسی برای اخراج و اصول حقوق بشری بین‌المللی گرفتار شده است.
