به گزارش ایراف، این نهاد بینالمللی روز سهشنبه ۲۸ بهمن، با انتشار پیامی تأکید کرده است که بر اساس برآوردهای جهانی، تا سال ۲۰۶۰ نیمی از جمعیت جهان در شهرها زندگی خواهند کرد؛ روندی که افغانستان نیز با سرعتی حتی بیشتر از میانگین جهانی در حال تجربه آن است.
برنامه اسکان بشر در این پیام خاطرنشان کرده است: «با اولویت دادن به ایجاد محیطهای ایمن، استاندارد و قابلزیست، میتوان شهرهایی ساخت که همه شهروندان از کیفیت زندگی شایسته برخوردار باشند.»
این سازمان هشدار میدهد که توسعه شهری بدون برنامهریزی اصولی، نهتنها کیفیت زندگی را کاهش میدهد، بلکه زمینهساز بحرانهای اجتماعی، زیستمحیطی و اقتصادی خواهد شد.
این نهاد پیشتر نیز اعلام کرده بود که تا سال ۲۰۲۶ بیش از چهار میلیون نفر در افغانستان نیاز فوری به سرپناه خواهند داشت؛ آماری که نشاندهنده شدت بحران مسکن و گسترش سکونتگاههای غیررسمی در این کشور است.
برنامه اسکان بشر سالهاست نسبت به رشد «غیرمعیاری» و بیبرنامه شهرهای افغانستان هشدار میدهد؛ رشدی که به باور کارشناسان، نتیجه ترکیبی از مهاجرتهای گسترده، ناامنی، فقر و نبود سیاستگذاری شهری کارآمد است.
این سازمان تأکید دارد که اگر نهادهای مسئول بهطور جدی به سمت برنامهریزی شهری، توسعه زیرساختها و ایجاد فضاهای ایمن و استاندارد حرکت نکنند، شهرهای افغانستان در آینده نزدیک با چالشهایی بسیار بزرگتر روبهرو خواهند شد.
