به گزارش ایراف، به نقل از رسانههای افغانستان، این افراد پس از پایان اعتبار ویزای پاکستان، حدود دو ماه پیش از آن کشور اخراج و در یک مهمانخانه در مرکز کابل اسکان داده شده بودند.
این گروه شامل زنان، مردان، کودکان و چند فرد تراجنسیتی است و بسیاری از آنان پیشتر در چارچوب برنامههای مختلف آلمان—از جمله کارمندان محلی، افراد مشمول برنامه پذیرش فدرال و طرح انتقال ویژه برای افراد در معرض خطر—وعده پذیرش دریافت کرده بودند و انتظار داشتند بهزودی به آلمان منتقل شوند.
گزارشها حاکی است که طالبان پس از اسکان این افراد در کابل، نظارت بر محل اقامت آنان را افزایش داده و بازجوییهایی نیز انجام داده است.
با این حال، دولت آلمان اعلام کرده که وضعیت این ۷۹ نفر را «خطر فردی تشدیدشده» ارزیابی نمیکند و دلیلی برای صدور دوباره وعده پذیرش یا تسهیل انتقال آنان به پاکستان و سپس آلمان وجود ندارد.
رسانههای آلمانی به نقل از مقامهای وزارت کشور آلمان نوشتهاند که در ماههای اخیر حدود نیمی از وعدههای پذیرش صادرشده لغو یا بیاعتبار شده است.
مقامها گفتهاند این وعدهها الزام حقوقی نداشته و اکنون «منافع سیاسی» برای ادامه پذیرش این افراد وجود ندارد.
همچنین اعلام شده که نگرانیهای امنیتی تنها در حدود سه درصد از بیش از ۵۴۰۰ مصاحبه مطرح شده است.
کلارا بونگر، نماینده حزب چپ در پارلمان آلمان، این تصمیم را «سیلی محکم» به اداره فدرال مهاجرت و پناهندگان توصیف کرده و گفته است که پس از تسلط طالبان بر کابل، این افراد بهطور مشخص در معرض خطر قرار داشتهاند.
او تأکید کرده که دولت آلمان مسئول سرنوشت آنان است.
فعالان حقوق بشر نیز دولت آلمان را متهم میکنند که با بلاتکلیف گذاشتن این افراد، آنان را در معرض خطر جدی و حتی مرگ قرار داده است.
