به گزارش ایراف، آصف درانی، نماینده ویژه پیشین پاکستان در امور افغانستان، به تازگی اعلام کرد که اقدامات غیرمسئولانه طالبان افغانستان را در مسیر سقوط عمیقتر قرار داده است.
او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که با قطع کمکهای امریکا و از بین رفتن شریانهای حیاتی، میلیونها افغان اکنون با گرسنگی، فقر فزاینده و فروپاشی خدمات اساسی روبهرو هستند.
درانی تأکید کرد که وضعیت کنونی صرفاً بیثباتی نیست، بلکه «یک فاجعه تمامعیار» است که با سیاستهای طالبان تشدید شده است.
گزارش نیویورکتایمز از عمیقترین بحران ۲۵ سال اخیر
در همین حال، روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی نوشت که افغانستان پس از قطع گسترده کمکهای بینالمللی، با شدیدترین بحران انسانی در ربع قرن گذشته مواجه شده است.
این گزارش میگوید کاهش ناگهانی و «بیرحمانه» کمکها، میلیونها کودک افغان را با گرسنگی شدید و خطر مرگ روبهرو کرده است.
آمریکا طی چهار سال گذشته حدود ۳.۸ میلیارد دالر کمک بشردوستانه به افغانستان ارائه کرده بود، اما با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، این کمکها بهطور کامل متوقف شد.
تعطیلی مراکز بهداشتی و افزایش مرگومیر
بر اساس این گزارش، در پی توقف کمکها نزدیک به ۴۵۰ مرکز بهداشتی در سراسر افغانستان تعطیل شده است.
بستهشدن این مراکز به افزایش مرگومیر زنان و کودکان انجامیده و پرستاران میگویند شمار زنانی که در مسیرهای طولانی برای رسیدن به درمانگاه دچار خونریزی شدید شدهاند یا حتی در داخل تاکسیها زایمان کردهاند، بهطور چشمگیری افزایش یافته است.
همزمان، نیازهای بهداشتی نیز بهویژه پس از بازگشت اجباری بیش از ۲.۸ میلیون مهاجر از ایران و پاکستان؛ افزایش یافته است.
اعتراف طالبان به ناتوانی در مدیریت بحران
در حالی که طالبان معمولاً از اظهارنظر درباره بحران انسانی خودداری میکنند، یکی از مقامهای این گروه در قندهار به نیویارکتایمز اذعان کرده است که اداره طالبان قادر به پرکردن خلأ سازمانهای امدادرسان نیست.
او گفته است: «تأمین غذا، لباس و دیگر کمکهایی که نهادهای غیردولتی ارائه میکردند، از توان ما خارج است. وضعیت بسیار دشوار خواهد شد.»
افزایش نگرانکننده گرسنگی و سوءتغذیه
نیویورکتایمز گزارش میدهد که اکنون بیش از ۱۷ میلیون افغان—معادل ۴۰ درصد جمعیت افغانستان—با گرسنگی حاد روبهرو هستند؛ رقمی که نسبت به سال گذشته دو میلیون نفر افزایش یافته است.
سوءتغذیه که پیشتر بیشتر در مناطق روستایی دیده میشد، اکنون شهرها را نیز فرا گرفته و کودکان، سالمندان و بیماران بیشترین آسیب را میبینند.
پیامدهای بلندمدت و هشدار کارشناسان
پژوهشگران هشدار میدهند که کاهش کمکها اثرات بلندمدت و جبرانناپذیری بر نسل آینده افغانستان خواهد داشت.
محمد مصطفی راحل، پژوهشگر دانشگاه لوند، میگوید که پیامدهای سوءتغذیه و فروپاشی خدمات بهداشتی «در ۲۰ تا ۳۰ سال آینده نیز باقی خواهد ماند» و حتی با بازگشت کمکها نیز بهسادگی قابل جبران نیست.
