ادعای رسانه پاکستانی: هند از پروژه چابهار عقب‌نشینی کرد؛ افغانستان همچنان به پاکستان وابسته است

به گزارش ایراف، به نقل از اکسپرس تریبون، گسترش همکاری‌های دهلی‌نو و طالبان با محدودیت‌های جغرافیایی و ژئوپلیتیکی جدی مواجه است و این همگرایی به دلیل محصور بودن افغانستان در خشکی و وابستگی آن به پاکستان، با چالش‌های بنیادی روبروست.

این گزارش با اشاره به تحلیل روزنامه «اکونومیک تایمز» افزود: هند به طور محسوسی از مشارکت فعال در پروژه بندر چابهار عقب‌نشینی کرده است و واکنش مبهم وزارت امور خارجه هند به این موضوع، گمانه‌زنی‌ها درباره تاثیر فشارهای خارجی را تقویت کرده است.

پاکستان: ادعای استقلال استراتژیک هند زیر سوال رفت

جوهر سلیم، قائم‌مقام وزیر خارجه سابق پاکستان، در گفت‌وگو با اکسپرس تریبون، این تحولات را نشانه‌ای از تناقض در سیاست خارجی هند خواند. وی تاکید کرد: پروژه چابهار بیش از آنکه ماهیتی اقتصادی داشته باشد، سیاسی بوده و از ابتدا تحت تاثیر تحریم‌های آمریکا با تردید همراه بوده است.

به گفته او، ادعای استقلال استراتژیک هند در عمل تحت فشار خارجی رنگ می‌بازد و تلاش برای دور زدن پاکستان از طریق مسیرهای جایگزین، با توجه به موقعیت جغرافیایی و مزیت‌های لجستیکی پاکستان، رویکردی غیرواقع‌بینانه است.

براساس این گزارش، با توجه به سردی روابط هند و پاکستان و همچنین تنش در روابط طالبان با اسلام‌آباد، به نظر می‌رسد دهلی‌نو و کابل در حال آزمودن یک بازآرایی تاکتیکی برای پیشبرد اهداف استراتژیک خود هستند.

برای هند، این تعامل می‌تواند اهرمی در برابر پاکستان و موقعیتی تازه در افغانستان ایجاد کند. از سوی طالبان نیز نزدیکی به هند، به معنای تنوع بخشیدن به روابط دیپلماتیک و کاهش وابستگی انحصاری به پاکستان ارزیابی می‌شود.

این درحالی‌است که در پی درگیری‌های مرزی ماه‌های اخیر طالبان و پاکستان علاوه بر تلفات جانی موجب مسدود شدن مرزهای تجاری و خسارات مالی دو کشور شده است و سه دوره مذاکرات صلح در دوحه و ترکیه نیز بی نتیجه ماند.

روابط دیپلماتیک هند و طالبان

از سوی دیگر شورای روابط خارجی آمریکا در گزارشی هشدار داده است که تنش‌های پاکستان با هند و افغانستان می‌تواند در سال ۲۰۲۶ دوباره به درگیری‌های مسلحانه منجر شود و جنوب آسیا را به یکی از نقاط بحرانی جهان تبدیل کند.

همچنین بررسی رویکرد چند سال اخیر هند نشان می‌دهد این کشور سیاست عمل گرایانه چند مرحله ای را در مواجهه با طالبان روی دست گرفته که شامل سیاست نظارت و دیپلماسی کمک رسانی، حرکت گام به گام با طالبان در راستای اعتمادسازی و نهایتاً تأمین روابط و برقراری تعامل مثبت و سازنده با حکومت طالبان است.

از سوی دیگر، در سال‌های گذشته هیچ نشانه ای از همکاری و هم نوایی طالبان با گروه‌های ضدهندی مشاهده نشده است.

رفتارشناسی طالبان نشان می‌دهد که این گروه به مناقشات هند و پاکستان به‌خصوص منازعۀ دو کشور بر سر کشمیر به عنوان مسائل میان دو طرف نگریسته و جانب بی‌طرفی را اختیار کرده است.