به گزارش ایراف، سید روحالله حسینی، رایزن فرهنگی ایران در افغانستان امروز (پنجشنبه ۱۱ دی) در کنفرانس محیطزیست و مدیریت آب کابل، با اشاره به ماهیت فرامرزی چالشهایی مانند آب، ریزگردها و تغییرات اقلیمی، تاکید کرد که هیچ کشوری به تنهایی قادر به مهار آنها نیست.
وی محیطزیست را «زبان جدید دیپلماسی» خواند که به دلیل ماهیت فنی و غیرسیاسی، بستری کمتنش و پایدار برای همکاری ایران و افغانستان ایجاد میکند.
اکوسیستم مشترک؛ زنجیره پیوسته مدیریت یا فروپاشی
رایزن فرهنگی ایران با اشاره به اشتراکات زیستمحیطی دو کشور گفت: «هر سد در افغانستان، هر خشکسالی در سیستان و هر بیابانزایی در نیمروز، زنجیرهای به هم پیوسته است.»
او منشأ ریزگردهای شرق ایران را بستر خشک هامون، بیابانهای نیمروز و مناطق تخریبشده افغانستان دانست و یادآور شد: «این متغیرها نه ویزا میخواهند و نه مرز میشناسند.»
چهار ستون همکاری و چشمانداز اتحاد انرژی سبز
حسینی چهار محور کلیدی همکاری دو کشور را مدیریت مشترک حوزه آبریز، اتحاد ضد بیابان، احیای هامون و کاشت کمربند سبز مشترک برشمرد.
وی با اشاره به ظرفیتهای افغانستان در بهرهگیری از نور خورشید، باد و ارتفاعات پربارش، و توانمندی ایران در فناوری و مدیریت آب، ایجاد «نهاد مشترک محیطزیست» با بهرهگیری از دادههای ماهوارهای، تیمهای مشترک و بودجه بینالمللی را راهکاری برای اتحاد منطقهای در حوزه انرژی سبز عنوان کرد.
رایزن فرهنگی ایران در پایان، محیطزیست و آب را «حافظه بلندمدت منطقه» خواند و تاکید کرد که همکاری بر این اساس، از هر توافق دیگری با دوامتر است.
به گفته وی، بحران محیطزیست اگر درست دیده شود، بزرگترین فرصت ژئوپلتیکی نوین میان ایران و افغانستان خواهد بود.
