به گزارش ایراف، بر اساس این گزارش بینالمللی، زمینهای تحت کشت خشخاش در افغانستان از مرز ۴۳ هزار هکتار گذشته و میزان تولید تریاک نیز با رشدی نزدیک به ۴۰۰ درصد، از حدود ۳۰۰ تن به حوالی ۱۵۰۰ تن رسیده است.
همچنین یافتههای سازمان ملل متحد حاکی است که جغرافیای کشت خشخاش از ۱۱ ولایت به ۱۶ ولایت (از مجموع ۳۴ ولایت افغانستان) گسترش یافته است. تشدید فقر اقتصادی، نبود معیشت و کشت جایگزین برای کشاورزان و تداوم تقاضای بازار بینالمللی از محرکهای اصلی جهش دوباره تولید مواد مخدر در این کشور عنوان شده است.
چالشهای اجرای فرمان منع کشت و فقدان حمایتهای جایگزین بینالمللی
فرمان ممنوعیت و فرزآوری فشارهای معیشتی: هبتالله آخوندزاده، رهبر حکومت طالبان، در فروردین ۱۴۰۱ (آوریل ۲۰۲۲) فرمان ممنوعیت کامل کشت خشخاش و تولید مواد مخدر را صادر کرد؛ امری که در ابتدا به کاهش شدید تولید منجر شد، اما فقدان کمکهای توسعهای برای حمایت از کشاورزان و ارائه کشت جایگزین (مانند زعفران و گندم)، بازگشت تدریجی کشاورزان به این محصول پردرآمد را رقم زد.
رشد جایگزینهای صنعتی و نگرانیهای منطقهای: همزمان با نوسانات در میزان کشت سنتزی و سنتی تریاک طی پنج سال گذشته، نهادهای امنیتی و بینالمللی بارها نسبت به جهش تولید و قاچاق «متآمفتامین» (شیشه) و مواد مخدر صنعتی از مبدأ افغانستان به کشورهای همسایه و منطقه هشدار دادهاند؛ موضوعی که نشاندهنده پیچیدگیهای ساختاری اقتصاد مواد مخدر در این کشور است.




