به گزارش ایراف، معترضان در فرودگاه‌ها و شهرهای فرانکفورت، کلن، مونیخ، بیلفلد، لایپزیگ، دوسلدورف، هانوفر و برلین با سر دادن شعارهایی تحت عنوان «با هم علیه موج اخراج اجباری پناهجویان»، خواستار توقف فوری روند بازگرداندن پناهجویان به افغانستان شدند.
انتقاد از هزینه‌های امنیتی و ایجاد «ترمینال‌های اخراج»
معترضان در بیانیه پایانی این تظاهرات با انتقاد شدید از سیاست‌های پناهجویی آلمان، اعلام کردند که دولت این کشور در حالی بودجه بخش‌های اجتماعی و خدمات بهداشتی را کاهش داده که هزینه‌های هنگفتی را صرف ساخت مراکز بازداشت و ترمینال‌های ویژه اخراج پناهجویان کرده است.
اشاره معترضان به طرح دولت آلمان برای احداث یک «ترمینال بازگشت» اختصاصی در فرودگاه مونیخ تا پایان سال ۲۰۲۸ است که هدف آن تسریع در روند تسلیم و اخراج پناهجویانی عنوان شده که درخواست پناهندگی‌شان رد شده است. کاترینا گروته، یکی از برگزارکنندگان تجمع مونیخ با اشاره به حضور حدود ۶۰۰ معترض در این فرودگاه گفت: «فرودگاه باید محلی برای استقبال و رفت‌وآمد آزاد انسان‌ها باشد، نه مرکزی برای طرد و بستن درها به روی آسیب‌دیدگان.»
انتقاد از تعامل با طالبان برای تسریع در روند اخراج
لوکا مولر، یکی از سخنگویان ائتلاف برگزارکننده این کارزار اعتراضی، همکاری و رایزنی‌های چراغ‌خاموش دولت آلمان با طالبان جهت تسهیل روند اخراج پناهجویان را یک «رسوایی سیاسی» خواند. همچنین سینا رایش، دیگر سخنگوی این ائتلاف، با یادآوری ریشه‌های تاریخی تصویب «حق پناهندگی» پس از جنگ جهانی دوم، بر لزوم پاسداری از قوانین بین‌المللی حقوق بشر و جلوگیری از ابزارسازی از پناهجویان در بازی‌های سیاسی داخلی تأکید کرد.
این موج از اعتراضات در شرایطی شکل می‌گیرد که آلمان و برخی کشورهای اروپایی طی ماه‌های اخیر اقدامات متعددی را برای برقراری ارتباط با حکومت طالبان در کابل جهت بازگرداندن پناهجویان افغانستانی – به‌ویژه افراد دارای سوءپیشینه یا متقاضیان ردشده – آغاز کرده‌اند؛ اقدامی که با واکنش و نگرانی شدید نهادهای حقوق بشری و جامعه پناهجویان مواجه شده است.
