به گزارش ایراف، سخنگوی وزارت کار و امور اجتماعی حکومت طالبان اعلام کرد که در سال ۱۴۰۴، دست‌کم ۱۲۰ کودک و نوجوان در کابل مفقود شده‌اند که از این میان، ۸۵ تن را دختران تشکیل می‌دهند. وی همچنین افزود که ده‌ها کودک بازگردانده‌شده در مراکز حمایتی نگهداری می‌شوند.
این آمار رسمی در حالی منتشر می‌شود که گزارش‌های میدانی از ولایات مختلف نظیر هرات و تخار نیز نشان‌دهنده افزایش موارد ربوده شدن کودکان و بروز حوادث ناگوار برای آنان است.
کارشناسان مسائل اجتماعی، گسترش فقر، کار اجباری کودکان و نبود زیرساخت‌های حمایتی کافی را از عوامل اصلی افزایش آسیب‌پذیری کودکان و نوجوانان در افغانستان می‌دانند.
بحران حقوق کودکان و پیامدهای اقتصادی-اجتماعی آن در افغانستان
افت شاخص‌های بین‌المللی حقوق کودکان: گزارش‌های بین‌المللی از جمله شاخص بنیاد جهانی حقوق کودکان در سال ۲۰۲۶ میلادی نشان می‌دهد که افغانستان به دلیل تداوم بحران اقتصادی، محرومیت‌های آموزشی و کمبود شدید خدمات رفاهی، در پایین‌ترین رتبه جهانی از نظر وضعیت زیست و حقوق کودکان قرار گرفته است.
چالش کودکان بدون همراه و بازگشت از کشورهای همجوار: موج بازگشت و اخراج مهاجران از کشورهای همسایه، باعث ورود هزاران کودک بدون همراه به داخل افغانستان شده است. بر اساس گزارش کمیته بین‌المللی نجات (IRC)، ناپدید شدن، بی‌سرپناهی و در معرض سوءاستفاده قرار گرفتن این کودکان، یکی از چالش‌های عمده حمایتی و امنیتی در شهرهای بزرگ افغانستان به شمار می‌رود.
