به گزارش ایراف، بر اساس اعلام این مقام سازمان ملل، بازگشت‌کنندگان در حال حاضر با فقر شدید، عدم دسترسی به خدمات پایه و محدودیت‌های اجتماعی مواجه هستند و نهادهای بین‌المللی برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه انسانی در زمستان پیش‌رو، نیاز به سرمایه‌گذاری و حمایت‌های مالی بیشتری از سوی جامعه جهانی دارند.
در همین حال، کارشناسان مستقل و فعالان حقوق پناهجویان تأکید می‌کنند که ورود این حجم از جمعیت چالش بزرگی در بخش‌های اسکان، اشتغال، سلامت و آموزش ایجاد کرده و رسیدگی به نیازهای بنیادی آنان، آزمونی بزرگ برای حکومت طالبان و سازمان‌های امدادرسان بین‌المللی است.
ارزیابی‌های دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) از بحران انسانی
کمبود بودجه و نیاز ۲۳ میلیون نفر به کمک‌های بشردوستانه: دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) در جدیدترین گزارش میدانی خود اعلام کرده است که بیش از ۲۳ میلیون نفر در افغانستان نیازمند کمک‌های فوری بشردوستانه هستند؛ در حالی که نهادهای امدادرسان با کسر بودجه بالغ بر ۶۰ درصد برای اجرا و تامین پوشش‌های حمایتی زمستانی مواجه‌اند.
ناتوانی زیرساخت‌های اقتصادی در استقرار بازگشت‌کنندگان: بر اساس آمارهای رسمی اوچا، نرخ بیکاری و فقر مطلق در مناطق مرزی و ولایت‌های پذیرای مهاجران به بالای ۸۰ درصد رسیده است؛ امری که باعث شده هزاران خانواده بازگشته بدون سرپناه مناسب، سوخت و آب آشامیدنی سالم در آستانه فصل سرما رها شوند.
