به گزارش ایراف، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در گزارش تازه خود اعلام کرده است که طی کمتر از سه سال گذشته، حدود ۶ میلیون مهاجر افغان از ایران، پاکستان و برخی کشورهای اروپایی به افغانستان بازگشتهاند؛ آماری که این نهاد آن را یکی از کمسابقهترین موجهای بازگشت در تاریخ معاصر توصیف میکند.
بخش قابل توجهی از این افراد در پی سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی و روندهای اخراج گسترده در کشورهای همسایه، ناچار به ترک محل اقامت خود شدهاند.
این موج بزرگ بازگشت، بهگفته سازمان ملل، فشار سنگینی بر خدمات عمومی، زیرساختها، اقتصاد و جوامع محلی افغانستان وارد کرده است.
بیش از نیمی از بازگشتکنندگان را زنان و کودکان تشکیل میدهند؛ گروههایی که نیازهای حمایتی بیشتری دارند و بسیاری از آنها سالها در خارج از کشور زندگی کردهاند و اکنون با چالشهای جدی در زمینه مسکن، آموزش، بهداشت و اشتغال روبهرو هستند.
سازمان ملل برای مدیریت این وضعیت، طرحی ۵۲۹ میلیون دلاری را معرفی کرده که هدف آن حمایت فوری و میانمدت از مهاجران بازگشتی است.
در مرحله نخست این طرح، بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برای ارائه خدمات فوری در گذرگاههای مرزی اختصاص یافته است؛ خدماتی شامل درمان، تغذیه، آب و بهداشت و کمکهای نقدی. در مرحله دوم نیز بیش از ۴۲۸ میلیون دلار برای ادغام مجدد بازگشتکنندگان در ۳۵ منطقه اولویتدار در نظر گرفته شده است؛ از جمله ایجاد فرصتهای شغلی، تأمین مسکن، تقویت خدمات آموزشی و بهداشتی و افزایش انسجام اجتماعی.
با وجود این برنامهها، نهادهای بینالمللی هشدار دادهاند که کمبود بودجه میتواند اجرای طرحها را با چالش جدی مواجه کند، زیرا منابع موجود تنها بخش محدودی از افراد آسیبپذیر را پوشش میدهد.
کمیساریای عالی پناهندگان تأکید کرده است که بازگشت مهاجران باید داوطلبانه، امن و همراه با حفظ کرامت انسانی باشد و کشورها باید از اخراجهای گسترده و غیرانسانی خودداری کنند.
این نهاد از جامعه جهانی خواسته است که نیازهای فوری میلیونها بازگشتکننده را نادیده نگیرد و با افزایش حمایتها، از تشدید بحران انسانی در افغانستان جلوگیری کند.
