به گزارش ایراف، آیتالله العظمی شیخ محمد اسحاق فیاض، از مراجع طراز اول شیعه و استاد برجسته درس خارج حوزه علمیه نجف، صبح امروز پنجشنبه، ۱۴ خرداد در سن ۹۶سالگی در بغداد به ملکوت اعلی پیوست.
دفتر این مرجع تقلید با صدور بیانیهای اعلام کرد که «با نهایت اندوه و حزن، خبر ارتحال آیتالله العظمی فیاض را پس از عمری خدمت به دین، تدریس معارف اسلامی، تربیت علما و تلاش برای گسترش معارف اهلبیت(ع) دریافت کردیم».
در این بیانیه، رحلت این فقیه وارسته «ضایعهای بزرگ برای حوزههای علمیه و عموم مؤمنان» توصیف شده و برای ایشان رحمت واسعه الهی و برای شاگردان و دوستدارانش صبر و اجر مسئلت شده است.
زندگی و مسیر علمی
آیتالله فیاض در سال ۱۳۰۹ خورشیدی در منطقه جاغوریِ ولایت غزنی افغانستان و در خانوادهای هزارهتبار دیده به جهان گشود.
او تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش آغاز کرد و پس از درگذشت مادر، برای ادامه تحصیل راهی مشهد شد و نزد استادان برجستهای چون ادیب نیشابوری به فراگیری منطق و معانی و بیان پرداخت.
ایشان سپس به نجف اشرف مهاجرت کرد؛ شهری که مسیر علمی او را برای همیشه رقم زد.
آیتالله فیاض از شاگردان بسیار نزدیک آیتالله العظمی سید ابوالقاسم خوئی بود و حدود ۱۵ سال در درس خارج ایشان شرکت کرد.
آیتالله خوئی در مقدمه یکی از آثار فیاض، از او به عنوان «نور چشم» یاد کرده است.
فیاض پس از سالها تدریس در سطوح عالی، بهعنوان یکی از مراجع برجسته حوزه نجف شناخته شد و شاگردان بسیاری از کشورهای مختلف در درس خارج فقه و اصول او حاضر میشدند.
آثار و دیدگاهها
از آیتالله فیاض آثار متعددی در فقه و اصول بر جای مانده است؛ از جمله:
– محاضرات فی اصول الفقه (تقریرات درس آیتالله خوئی)
– تعالیق مبسوطة علی العروة الوثقی
– منهج الحکومة الاسلامیة
– احکام البنوک
– منهاج الصالحین
او در برخی مباحث اجتماعی نیز دیدگاههای متمایزی داشت؛ از جمله در موضوع نقش زنان در جامعه اسلامی که تصدی مسئولیتهای سیاسی و قضایی را برای زنان، در صورت رعایت موازین شرعی، مجاز میدانست.
فعالیتهای اجتماعی
آیتالله فیاض علاوه بر فعالیتهای علمی، در حوزه خدمات اجتماعی نیز نقشآفرین بود.
«بنیاد خیریه افغانستان» زیر نظر ایشان با هدف حمایت از کودکان بیسرپرست، کمک به نیازمندان، ایجاد مراکز درمانی و بورسیههای تحصیلی فعالیت میکرد.
همچنین پروژه «مدینةالعلم» در نجف، از طرحهای بزرگ فرهنگی و آموزشی وابسته به دفتر ایشان است.
