به گزارش ایراف، او اینبار در میان برف سنگین و سرمای استخوانسوز کنار رودخانه یخزده هریرود، سه ساعت تمرینات قدرتی انجام داده است.
فردوسی هدف از این اقدام را هشدار نسبت به شرایط دشوار کودکان کار و یتیمان در زمستان عنوان میکند؛ کودکانی که بهگفته او هر سال با فقر، نبود سرپناه و کمبود حمایتهای اجتماعی دستوپنجه نرم میکنند.
او میگوید: «میخواستم توجه نهادهای امدادرسان را جلب کنم. این کودکان در سرمای زمستان بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر قرار دارند.»
این ورزشکار اهل غور، رسیدگی به وضعیت کودکان محروم را مسئولیتی جمعی میداند و از دولت افغانستان و سازمانهای ملی و بینالمللی میخواهد برای کمک فوری به این قشر آسیبپذیر وارد عمل شوند.
عبدالقاسم فردوسی پیشتر نیز بارها با انجام تمرینات سخت در شرایط دشوار، تلاش کرده توجه جامعه را به مشکلات گروههای کمبرخوردار از جمله کودکان کار، افراد دارای معلولیت و افراد گرفتار اعتیاد جلب کند.
