به گزارش ایراف، به نقل از خبرنامه امروز (یکشنبه، ۱۲ بهمن) وزارت کشور حکومت طالبان، در این نشست، عبدالرحمن منیر با اشاره به محدودیتهای ساختاری و مالی حکومت طالبان، مدعی شد که در حوزه جلوگیری از تولید و قاچاق مواد مخدر و همچنین درمان افراد وابسته به مواد، «پیشرفتهای قابل توجهی» حاصل شده است.
او از سازمان ملل خواست تا در دو حوزه کلیدی—فراهمسازی معیشت جایگزین برای کشاورزان و تقویت خدمات درمان و حمایت از معتادان—نقش فعالتری ایفا کند.
نمایندگان سازمان ملل نیز ضمن قدردانی از اقدامات انجامشده، وعده همکاری بیشتر دادند.
افزایش مصرف مواد صنعتی؛ هشدار جدی یوناما
همزمان با این دیدار، دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل سومین جلد «بررسی ملی مصرف مواد مخدر در افغانستان» را منتشر کرده است؛ گزارشی که تصویری نگرانکننده از تغییر الگوی مصرف مواد در این کشور ارائه میدهد.
بر اساس این بررسی، اگرچه مواد سنتی همچنان بیشترین سهم را دارند، اما مصرف مواد صنعتی مانند «قرص کِی» و متامفتامین با سرعت در حال افزایش است.
دفتر معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان(یوناما) در واکنش به این یافتهها اعلام کرده است که هزینه مصرف روزانه برخی مواد صنعتی، از جمله متامفتامین، حتی از دستمزد یک روز کامل کارگران بیشتر است و این موضوع فشار اقتصادی سنگینی بر خانوادهها وارد میکند.
به گفته این نهاد، بسیاری از مصرفکنندگان، فقر، بیکاری، مشکلات مالی، دردهای جسمی و پریشانی روانی را از عوامل اصلی گرایش به مصرف مداوم مواد عنوان کردهاند.
چالشهای درمان و کاهش آسیب
گزارش سازمان ملل همچنین از شکافهای جدی در خدمات درمانی و کاهش آسیب پرده برمیدارد.
تنها ۲۹ درصد زنان مصرفکننده مواد گزارش دادهاند که به خدمات درمانی دسترسی داشتهاند؛ این رقم برای مردان ۵۳ درصد است. افزون بر این، نزدیک به دو سوم مراکز درمانی فقط به مردان خدمات ارائه میدهند.
بیش از ۷۵ درصد مصرفکنندگان تزریقی نیز گفتهاند که سرنگ مشترک استفاده کردهاند؛ موضوعی که خطر شیوع بیماریهای عفونی را افزایش میدهد.
اولیور اشتولپه، نماینده منطقهای دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل، تأکید کرده است که پاسخهای مؤثر باید درمان، کاهش آسیب، مراقبتهای اولیه بهداشتی، حمایت روانی و پشتیبانی اجتماعی را در کنار هم قرار دهد.
استفان رودریکز، نماینده مقیم برنامه توسعه ملل متحد نیز این گزارش را «تصویری روشن از واقعیتهای مصرف مواد در افغانستان» توصیف کرده است.
ضرورت رویکرد مردممحور
ژورژت گاگنون، مسئول موقت یوناما، با تأکید بر ضرورت پایاندادن به انگ و تبعیض علیه مصرفکنندگان مواد، پیشگیری را «اساسیترین و مقرونبهصرفهترین راهبرد» برای کاهش تقاضا و محافظت از جامعه دانسته است.
دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل نیز در جمعبندی گزارش خود توصیه کرده که خدمات داوطلبانه، مبتنی بر حقوق و کاهش آسیب برای زنان و مردان گسترش یابد و این خدمات با مراقبتهای اولیه، سلامت روان، حمایت اجتماعی و برنامههای اشتغالزایی پیوند بخورد.
یوناما تأکید کرده است که این گزارش میتواند مبنایی برای سیاستگذاریهای آینده و تقویت همکاریهای بینالمللی در حمایت از مردم افغانستان در برابر پیامدهای فزاینده مصرف مواد مخدر باشد.
