به گزارش ایراف، با ادامه بازگشت پناهجویان افغانستانی از پاکستان و ایران، حکومت طالبان اجرای برنامهای برای توزیع زمینهای مسکونی میان بازگشتکنندگان بیبضاعت را آغاز کرده است. این طرح با هدف تأمین اسکان و ثبات زندگی هزاران خانواده بیخانمان طراحی شده است.
معیارهای واگذاری زمین؛ منبع نارضایتی
براساس گزارش روزنامه العربی الجدید، زمینها تنها به کسانی واگذار میشود که فاقد هرگونه ملک هستند و فقر آنان به طور رسمی ثابت شده باشد. این معیارها با انتقاد بسیاری از بازگشتکنندگان مواجه شده است. آنان استدلال میکنند که فقر در افغانستان پدیدهای عمومی است و حتی دارندگان خانههای ویران نیز به زمین یا ارزش مالی آن برای بازسازی زندگی نیاز مبرم دارند.
چالش زمینهای دورافتاده و بحران زیرساخت
یکی دیگر از مشکلات مطرحشده، نابرابری ارزش و موقعیت زمینهای واگذار شده است. بسیاری از این زمینها در مناطق دورافتاده، فاقد جاده و خدمات اولیه هستند و در مقایسه با زمینهای نزدیک شهر، ارزش کمتری دارند.
هشدار کارشناسان: بحرانی مرکب و خطر تنش اجتماعی
محمد ابرار، کارشناس اجتماعی، هشدار میدهد که مسئله عمیقتر از توزیع زمین است. افغانستان با بحران مرکبی از بازگشت گسترده مهاجران در شرایط اقتصاد ضعیف و بیکاری بالا روبهروست.
وی میافزاید: “دولت امکانات محدودی دارد و زمین برای همه کافی نیست. اما ادامه این نارضایتیها میتواند به تنش میان بازگشتکنندگان و جامعه محلی منجر شود.”
وی تأکید میکند که راهحل نیازمند نگاهی جامع به نیازهای تمام گروههای نیازمند، نه فقط بازگشتکنندگان، است؛ اما این امر به منابع مالی عظیمی نیاز دارد که در حال حاضر در دسترس نیست.
