به گزارش ایراف، اعتراض به حق بازاریان تهران به مشکلات اقتصادی و معیشتی، کاملا آرام، مسالمتآمیز و متمدنانه شروع شد؛ اعتراضی که از همان آغاز توسط عالیترین مقامهای اجرایی کشور به رسمیت شناخته شد و مسیرهای مشروع و مشخصی برای ابراز و پیگیری أن ارائه گردید که خروجی قابل قبولی داشت و به نتایج مورد انتظار منجر میشد؛ اما چرا «اعتراض» به «اغتشاش» تغییر کرد و اغتشاشات خیابانی به سرعت جای خود را به جنایتهای فجیع تروریستی از نوع آمریکایی – اسراییلی داد که نمونههای آن را پیش از این در افغانستان و عراق و سوریه و غزه دیده بودیم؟
انحراف اعتراض به اغتشاش
اعتراض بازاریان پس از نوسانات نرخ ارز – که البته آنهم مصداق تروریسم اقتصادی است که توسط حلقات وابسته به آمریکا و متحدانش علیه مردم ایران اعمال میشود – به صورت کاملا خودجوش آغاز شد؛ اما تروریستهای وابسته به موساد با برنامه قبلی وارد عمل شدند تا مسیر اعتراضات را به سمت اغتشاش و سپس ترور، منحرف کنند.
اعتراضات مشروع و مسالمتآمیز در مسیر درستی قرار داشت و به نتایج مورد انتظار معترضان نیز منتهی میشد؛ اما دشمنان خارجی به رهبری رییس جمهور آمریکا، رژيم مطرود و منزوی صهیونیستی و مزدوران داخلی آنها با درک این واقعیت که اعتراضات مشروع، متمدنانه و مسالمتآمیز به اغتشاشات براندازانه منجر نخواهد شد، به سرعت وارد عمل شدند.
رژیم صهیونیستی که پس از دو سال نسلکشی در غزه به اهداف خود نرسید، در سطح جهانی به شدت منزوی شد و در جنگ ۱۲ روزه نیز متحمل شکست سختی گردید، بار دیگر به اعتراضات داخلی ایران چشم دوخت و رسما اعلام کرد که ۴۰ هزار مزدور موساد در خیابانهای ایران، آمادهاند تا اعتراض مشروع مردم را به آشوب و اغتشاش بکشانند.
رییس جمهور آمریکا که از ربودن رهبر مشروع یک کشور مستقل تا تلاش برای تملک غیرقانونی گرینلند، آخرین میخ را بر تابوت حقوق بینالملل کوبیده و سازوکارهای رسمی متضمن صلح و ثبات بینالمللی را بیش از پیش از تضعیف کرده، همسو و همصدا با رژيم تلآویو با لفاظیهای تحریکآمیز و تهدیدهای تبلیغاتی، به أتش فتنه صهیونیستی در خیابانهای ایران دمید و وقتی اغتتشاشات اوج گرفت، در ادعایی مضحک اعلام کرد: «مشهد را گرفتیم!»
الگوی براندازی: از شهرهای کوچک، حاشیهای و مرزی به سمت مرکز
کاملا واضح بود که یک پروژه مداخلهجویانه خارجی برای براندازی نظام جمهوری اسلامی طراحی شده که هدف آن، در گام نخست، تضعیف حاکمیت نظام در شهرهای کوچک و استانهای مرزی و دورافتاده است تا در نهایت، یک ضربه نهایی با مداخله مستقیم خارجی، سرنوشت تهران را مشخص کند.
این الگو برخلاف شیوههای براندازانه دیگر در سالهای گذشته بود؛ شیوههایی که شکست خورده بود و تروریستها و حامیان آنها این بار در نظر داشتند تا با ایجاد آشوب و اغتشاش در شهرهای کوچک و تضعیف حاکمیت دولت بر این شهرها، دامنه اغتشاشات و اقدامات تروریستی را به منظور براندازی نهایی نظام به شهرهای بزرگ و در نهایت پایتخت، گسترش دهند.
درست به همین دلیل است که شهرهایی مانند مرودشت و آبدانان به کانون اغتشاشات و خرابکاریهای تروریستی تبدیل میشوند. آشوبهای خیابانی، شعارهای هنجارشکنانه، ایجاد رعب و وحشت، کشتهسازی، حمله به اماکن عمومی، آتشزدن فروشگاههای زنجیرهای، بانکها، اتوبوسهای شهری، مراکز اداری و خدماتی، حتی تخریب آمبولانسها و ماشینهای آتشنشانی و حمله به ماموران خدمات عمومی، تنها بخشی از اقدامات فجیع تروریستی بود که به دنبال تحریکات ترامپ و نتانیاهو و فراخوان پهلوی انجام شد و صحنههایی آفرید که تنها در مناطق جنگزدهای مثل افغانستان و سوریه و عراق و غزه قابل مشاهده هستند.
ادامه دارد…
