رهبر طالبان: مقامات حق شرکت در مناقصه‌های معادن را ندارند

به گزارش ایراف، در این دستور تأکید شده است که شرکت‌های خصوصی‌ هم که مقامات طالبان یا کارمندان دولتی در آن سهام‌دار یا صاحب مسئولیت باشند، از حضور در این مناقصه‌ها محروم خواهند بود.

در متن فرمان آمده است: «برای تأمین شفافیت در روند تدارکات، استخراج معادن و سایر قراردادهای وزارتخانه‌ها و اداره‌های امارت اسلامی که با دارایی عمومی مرتبط است، هیچ مقام یا کارمند دولتی نمی‌تواند به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در مناقصه‌های خرید کالا، خدمات، پروژه‌های ساختمانی، معدن‌کاری و دیگر قراردادها شرکت کند.»

این فرمان شرکت‌های خصوصی وابسته به مقامات طالبان را نیز شامل می‌شود و عملاً راه هرگونه مشارکت آنان در قراردادهای دولتی را می‌بندد.

هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان پیش‌تر نیز در اسفند ۱۴۰۱ فرمان مشابهی صادر کرده بود، اما منتقدان می‌گویند این ممنوعیت‌ها در عمل اجرا نشده و طالبان همچنان قراردادها را به نزدیکان و وابستگان خود واگذار می‌کنند.

به گفته شماری از شهروندان و تحلیلگران، بخش قابل توجهی از قراردادهای معادن و تدارکات دولتی در سال‌های اخیر به شرکت‌هایی رسیده که یا مستقیماً متعلق به مقامات طالبان بوده‌اند یا توسط بستگان و افراد نزدیک به آنان اداره می‌شوند؛ موضوعی که به باور منتقدان، انحصار و فساد را در ساختار اقتصادی افغانستان تشدید کرده است.

در سال‌های اخیر، تنش‌ها بر سر معادن در تخار و بدخشان به یکی از پایدارترین چالش‌های محلی تبدیل شده است.

این روزها در تخار، به‌ویژه در چاه‌آب، مردم بارها علیه استخراج طلا توسط شرکت‌هایی که گفته می‌شود به فرماندهان طالبان وابسته‌اند اعتراض کرده‌اند.

این اعتراض‌ها چند بار به خشونت کشیده شده، تجهیزات استخراج به آتش کشیده شده و در تیراندازی‌ها شماری از غیرنظامیان و اعضای طالبان کشته یا زخمی شده‌اند.

مردم می‌گویند استخراج بی‌رویه زمین‌های زراعتی و خانه‌هایشان را تخریب کرده و هیچ سهمی از درآمد معدن به جامعه محلی نمی‌رسد.

در بدخشان نیز وضعیت مشابهی جریان دارد.

در مناطقی مانند شهر بزرگ، طالبان برای تصرف زمین‌های مرتبط با معادن با مردم درگیر شده‌اند و در یفتل حتی میان دو جناح طالبان بر سر کنترل یک معدن طلا جنگ داخلی رخ داده است.

این درگیری‌ها نشان می‌دهد که معادن نه‌تنها محل تنش میان مردم و طالبان، بلکه صحنه رقابت‌های درونی این گروه نیز هست.

این تنش‌ها سابقه طولانی دارد. در سال‌های گذشته نیز شمال افغانستان، به‌ویژه بدخشان، بارها شاهد درگیری‌های خونین بر سر معادن طلا و لاجورد بوده است.

گروه‌های مسلح محلی، فرماندهان طالبان و شبکه‌های قاچاق هرکدام برای کنترل این منابع ارزشمند رقابت می‌کردند و همین رقابت‌ها بارها به خشونت، کوچ اجباری مردم و تخریب گسترده منجر شده بود.